donderdag 17 maart 2016

In de Wulf (Dranouter - Heuvelland)

Aan alle goede dingen komt een eind. Eind 2016 sluit In de Wulf zijn deuren. En dit is de laatste blog van Vaut le Voyage.

Het moet een tiental jaren geleden zijn dat we voor het eerst het stukje culinair paradijs in Dranouter betraden. We herinner ons een -in die tijd- erg experimentele keuken. We waren zo onder de indruk dat we een jaar later nog eens op bezoek gingen, maar daarna zou het dus een decennium duren.

Deze keer maken we er een echte uitstap van: een wandeling in de streek in de namiddag, een avondje op restaurant en een overnachting ter plaatse. Niet alleen voor dat ontbijt de volgende ochtend, maar ook voor de schoonheid en de rust die deze plek uitstraalt.

Wat meteen opvalt wanneer we ons in het restaurant begeven, is de internationale sfeer. We worden door de keuken geloodst, waar Engels de voertaal is. Van heinde en verre komen jonge talenten hier op leerschool. Ook tijdens de bediening aan tafel zullen deze talenten verschijnen om hun gerecht toe te lichten. Dat zullen er een twintigtal worden, teveel om op te sommen maar -ondanks het indrukwekkende cijfer- niet teveel om op eten. En fantastische aangepaste wijnen erbij, eveneens niet teveel om op te drinken, maar wel teveel om naar huis te rijden. Ook wat dat betreft is de overnachting een goede keuze geweest. De wijnen zijn overigens bijzonder gedurfde en originele keuzes. En de gerechten zijn nog steeds avontuurlijk, met een eigen stempel. Niemand doet wat Kobe Desramaults doet. Ook de vegetarische wandeling door alle creaties is een topper. Wie hier komt eten, is een avond lang verzekerd van hoogtepunten en genot.

Met het stopzetten van In de Wulf moeten we niet vrezen de creaties van Kobe Desramaults niet meer te kunnen ontdekken. Zijn andere stekken in Gent zijn alvast een plezant alternatief.

www.indewulf.be

Onze score: this is heaven
Bediening: internationaal
Omgeving: een rustpunt in een prachtige omgeving
Prijs: high


donderdag 10 december 2015

Juju (Brussel)

We zijn af en toe in Brussel voor een vergadering en hebben het ondertussen wel gehad met de belegde broodjes. Eind 2015 opende JUJU de deuren. In diezelfde periode ging alarmfase vier van kracht en enkele weken later werd Brussel door de New York Times uitgeroepen tot het nieuwe Berlijn. Over het oorzakelijk verband wordt bij JUJU alvast niet getwijfeld. JUJU biedt take-away van maki, ramen en bowls. We sprongen er binnen en zagen ons keuze live bereid worden. Lekkere rolls en wat edamame. Een ideaal alternatief voor de saaie werklunch!

www.jujubrussels.be




donderdag 3 december 2015

Mosquito Coast (Gent)

Er heerst een toeristische eindejaarsdrukte in Gent en dat weerspiegelt zich in de bezetting van de restaurants en brasseries. Bij Mosquito Coast zijn we de eerste in de wachtrij, wat we verzilveren met een drankje aan de bar.

Ondertussen lopen obers heen en weer, komen potentiële klanten tevergeefs een plekje zoeken en krijgen wij de kaart te zien en de suggesties te horen. Gerechten met een Italiaanse, Thaise of Indische inslag, en vegetarische opties. We gaan voor de 'dal' die lekker maar eenvoudig zal blijken: een schotel linzen met rijst, niet bepaald een reden om uit eten te gaan maar voor deze geïmproviseerde snelle hap best oké.

www.mosquitocoast.be

Onze score: quite okay
Bediening: sympathiek
Omgeving: uitheems
Prijs: low




zondag 22 november 2015

Superette (Gent)

We zijn even terug in onze studentenstad en brunchen in de Superette. Deze druk gevulde stek is één van de projecten van flemish foodie Kobe Desramaults. Hij richtte de Superette op als eetplek waar je ook oerdegelijke zelf gebakken broden kan kopen.

Met een glaasje cava proberen we ons op ons eigen gesprek te focussen, wat in deze opstelling van op elkaar gepakte stoelen en tafels niet zo evident is. Maar sfeervol is het wel, op een typisch Gentse wijze.

De kleine gerechtjes die we op deze vroege middag genieten, zijn best leuk. Een kruidig en bloemig slaatje met een eitje en wat broccolipuree, en aan de andere kant een bijzonder knolseldersoepje. Luxe in alle eenvoud.

Afsluiten met een koffie is hier zeker aan de orde.

www.indewulf.be/desuperette

Onze score: check this out
Bediening: trendy
Omgeving: gezellige drukte
Prijs: low


zaterdag 7 november 2015

Villa des Camelias (Oostende)

Telkens we dit herenhuis passeren, herinneren we er onszelf aan dat we deze stek eens moeten checken. Maar meestal dachten we er niet aan op het moment dat we op zoek gingen. Tot vandaag!

Terwijl de ene kant alvast een aperitief bestelt (picon witte wijn) gaat de andere kant nog snel even om cash (bij het binnenkomen hangt een kaartje 'geen kredietkaarten').
We krijgen er ook een amuse bij: wat gerookte zalm. Dit kleine restaurantje met plaats voor een achttal tafels is in het herenhuis op een tussenverdieping gesitueerd. De ruimte naar de keuken een verdieping lager is open. Erg goed bedacht lijkt dit niet, want de ruimte (en onze kleren) vullen zich met 'keukengeur'.
Maar daar maken we abstractie van. Onze maaltijd smaakt: een prima bereide ossobuco en een garnaalsalade met lekkere frietjes.
Enkel de huiswijn kon van een betere kwaliteit zijn.

Je vindt het restaurant in de Kemmelbergstraat 20 in Oostende.

Onze score: quite okay
Bediening: sympathiek
Omgeving: verbouwde woonkamer
Prijs: medium


dinsdag 13 oktober 2015

SAB°C (Barcelona - ES)

Deze plek op de hoek van een centrale as trekt de aandacht. De kaart vertrekt uit vier thema's telkens gebaseerd op de kooktemperaturen en bereidingswijzen. De eerste dag van onze trip verzekerden we alvast een tafeltje voor deze laatste avond in Spaanse sferen.

We genieten van een glaasje cava en praten wat met de ober over de Catalaanse kwestie. De Catalaanse vlaggen zijn immers opvallend aanwezig in de stad en niet meer uit het straatbeeld weg te denken.

Uit de 'rauwe selectie' kiezen we sardientjes met tomaat, honing en kaas. Uit de '80°C' kiezen we het eitje met inktvis, uit de 'oven' halen we de kip met curry en kokos, en de pappardelle met een romig paddentoelensausje, en tot slot opteren we van de 'grill' de visburger. Alle rondes, die om te delen waren, kwamen met een ideaal tempo op ons af. Jammer dat de laatste ronde de enige was die ons echt niet kon bekoren en ons een vieze smaak naliet. Gelukkig biedt de koffiekaart ook mini dessertjes en pralines, waaruit we een mini selectie maken.

Om te onthouden is de bijzonder smaakvolle wijn van Els Pics.

saboc.com

Onze score: check this out
Bediening: sympathiek
Omgeving: smaakvol
Prijs: medium


maandag 12 oktober 2015

Big Fish (Barcelona - ES)

Over Big Fish lijken zowel de locals én de hippe boekjes unaniem positief, meestal met verwijzingen naar het mooie aanbod verse vis, naar het interieur, maar ook naar de -naar Spaanse normen- ietwat hogere prijs.

Ook deze plek ligt dicht bij ons hotel, en we passeerden hier al vaker. Een tafeltje reserveerden we evenwel al een maand vooraf wat ons nu, op een weekdag, geen must lijkt.

We zetten de avond in met een pittige gin tonic. De chilipepersnippers die ronddrijven, vissen we er algauw uit. Ze domineren alle andere smaken, en zorgen voor een blos op onze wangen.

Uit de kaart pikt de ene kant er de tonijn met framboos uit. Origineel en prima geserveerd. De andere kant is best tevreden met de burrata met hummus en rucola. Een flesje Spaanse witte wijn blust onze -nog steeds brandende- lippen.

Daarna volgen verzorgde hoofdgerechten: maki met tempura van scampi, zalm en avocado en licht gegrilde tonijn met wat blokjes appel. Verbluffen of verbazen doet het evenwel niet.

www.bigfish.cat

Onze score: quite okay
Bediening: correct
Omgeving: warm en stijlvol
Prijs: high